حرام است روحى از جسدى مفارقت كند تا آن كه پنج تن آل عبا ، محمد و على و فاطمه و حسن و حسين عليهم السلام را نبيند « 1 » ، اگر محتضر از دوستان آن‌ها باشد به ملك‌الموت مىگويند با او مدارا كن كه از مواليان ماست و اگر از دشمنان باشد مىگويند به او در قبض روح سخت‌گيرى كن ! آنچه بشارت از آيات قرآن و روايات معتبره در اين صفحات آمد ، نتيجهء اعمال خود انسان ، به خصوص عبادت‌هاى او و سجده‌هاى پاك و خالصانه و باحقيقت اوست . امام صادق عليه السلام در متن روايت « مصباح الشريعة » اعلام مىدارند كه : بىخبر از اين بشارت‌ها و غافل و لاهى از اين حقايق كه طبعاً سجده‌اش در خلوت با رب شبيه مخادع با نفس است ، چهرهء رستگارى و فوز و فلاح را از دست داده و روى سعادت و نجات را نخواهد ديد ! و چه تلخ است ساعتى كه انسان ديده باز كند و ببيند به خاطر بىخبرى و غفلتش از آوردن سجدهء حقيقى عاجز بوده و اكنون چه منافع مهم آسمانى و ملكوتى و معنوى را از دست داده و از چه درجات بلندى محروم شده است ! كه اگر به اين بشارت‌هاى عاجل و راحت آجل آگاهى داشت ، سجده واقعى مىآورد و از آن درجات بلند الهى بهره‌مند مىگشت . اكنون كه مهلت حيات در اختيار ماست ، بياييد به توفيق خداوند اين مهلت را غنيمت دانسته ، در پى معرفت نسبت به حقايق پس از مرگ و به خصوص بشارت‌هايى كه قرآن و روايات به مؤمن محتضر داده برخيزيم شايد اين آگاهى در عوض شدن حال و عمل ما اثر كرده و عبادتى و سجودى در خور حضرت او به

--> ( 1 ) - الأمالى ، طوسى : 628 ، حديث 1293 ؛ كشف الغمة : 1 / 414 ؛ بحار الأنوار : 6 / 193 ، باب 7 ، حديث 42 .